Aglomarmur

Strona Główna » Ekspert radzi » Aglomarmur

Aglomarmur jest materiałem składającym się z wyselekcjonowanych łupków z kamienia naturalnego stanowiącego 95% masy oraz żywicy poliestrowej w charakterze spoiwa. Występuje w pełnej gamie kolorystycznej a jego jednolitość barwy pozwala na stosowanie na dużych powierzchniach. Dodatkowo aglomarmur daje możliwość tworzenia oraz powielania wzorów i kolorów, co jest jednym z jego podstawowych atutów w aranżacji i dekoracji wewnętrznej.

Parapety wewnętrzne z konglomeratu marmurowego przeznaczone są do montażu z oknami z PVC, drewnianymi i wykonanymi z aluminium. Ze względu na różnice w strukturze materiału konglomeraty drobnoziarniste w stosunku do gruboziarnistych mają trzykrotnie mniejszą nasiąkliwość (absorpcję wody), dwukrotnie większą wytrzymałość na zginanie, o ok. 30% większą wytrzymałość na ściskanie. Fizyczno-mechaniczne właściwości aglomarmuru przewyższają często te charakterystyczne dla kamienia naturalnego. Jest to materiał wytrzymały na uderzenia i ścieranie, odporny na ekstremalne temperatury i lżejszy niż kamień naturalny. Mała absorpcja wody chroni aglomarmur przed poplamieniem i czyni go łatwym w pielęgnacji i utrzymaniu w czystości.

 

Zastosowanie

Konglomerat stosuje się wszędzie tam, gdzie tradycyjnie używa się kamienia naturalnego, płytek ceramicznych lub lastriko – jest ich znakomitą alternatywą łącząc walory estetyczne, nieograniczone możliwości zastosowania, bogactwo kolorystyki i łatwość uzyskania pożądanych wzorów i kolorów.

Zastosowania konglomeratu są niezwykle szerokie, głównie ze względu na wyjątkową wytrzymałość i odporność na ścieranie. Można go stosować na posadzkach, schodach, blatach, parapetach oraz innych elementach wykończeniowych. Dzięki znikomej absorpcji wody konglomeraty nie ulegają poplamieniu i są łatwe w pielęgnacji.

Szeroki wachlarz kolorów w połączeniu z profesjonalną obróbką daje szeroką gamę rozwiązań i zastosowań, pozwalającą spełnić większość wymagań architektonicznych i funkcjonalnych.

 

Konserwacja

Metody pielęgnacji produktów z konglomeratu są takie same jak z kamienia naturalnego, należy używać do pielęgnacji wyłącznie środków o neutralnym pH. Sposób pielęgnacji jest uzależniony od rodzaju materiału (np. konglomerat na bazie marmuru lub granitu).

Głównym wrogiem wyrobów z konglomeratu są zanieczyszczenia, które jeśli nie zostaną usunięte, pozostawiają niebezpieczną patynę, która powoduje utratę połysku i uszkodzenia powierzchni. Dzięki znikomej nasiąkliwości elementy z konglomeratu posiadają ogromną odporność na plamy i są łatwe w pielęgnacji.

Do bieżącej pielęgnacji zaleca się używanie wosków naturalnych i silikonów do konserwacji marmuru.oraz produkty krystalizujące, które reagując z pierwszą warstwą marmuru utwardzają jego nawierzchnię. Nie należy stosować aktywnej chemii żrącej do czyszczenia parapetów np. „kamień i rdza” – środki te najczęściej są przyczyną uszkodzeń, wżerów, zmatowień i zmian w strukturze kamienia.

Konglomerat, z którego wykonane są parapety jest wrażliwy na kwasy, kwaśne wydzieliny owoców (np. cytryna), wrażliwy na długotrwałe działanie aktywnych pigmentów (np. rozlane i pozostawione barwniki spożywcze, cola, wino czerwone itp.) By uchronić się przed plamami powstałymi wskutek działania powyższych substancji parapety można impregnować. Do impregnacji należy stosować środki impregnacyjne (impregnaty) do marmuru naturalnego zgodnie z ich instrukcją użycia. Środki te są powszechnie dostępne w handlu w sklepach z chemią budowlaną lub marketach budowlanych.

 

Montaż

Przed przystąpieniem do montażu parapetów należy przygotować płaszczyznę muru na której będzie spoczywać parapet. Płaszczyzna montażowa powinna być wypoziomowana, wyrównana, osuszona oraz gdy istnieje taka konieczność odtłuszczona. Do montażu parapetów należy stosować szybkowiążący poliuretanowy klej. Ze względu na niebezpieczeństwo pęknięcia parapetu przy nadmiernym dozowaniu nie należy stosować do montażu pianek poliuretanowych.

Cienka warstwę kleju za pomocą szpachelki należy nałożyć na obie klejone powierzchnie. Powierzchnie dopasować i natychmiast docisnąć. Aby zapewnić docisk należy pomiędzy podkuciem wnęki okiennej a górną płaszczyzną parapetu umieścić drewniane kliny oraz w połowie długości parapetu występlować go do góry lub równomiernie obciążyć (np. workami z cementem). Średnie zużycie kleju wynosi 0,3 kg/m 2 . Klej poliuretanowy utwardza się wilgocią z powietrza. W przypadku występowania podczas montażu małej wilgotności powietrza, celem przyspieszenia procesu utwardzania, jedną z powierzchni należy zrosić wodą a klej przed użyciem lekko podgrzać. Początek żelowania kleju następuje po 20 – 30 min. Klej utwardza się w warunkach normalnych w ciągu 2 – 4 godzin, w przypadku ograniczonej wilgotności powietrza czas wiązania może się wydłużyć nawet do 24 godzin. Docisk parapetu do podłoża powinien trwać do pełnego utwardzenia kleju. Do montażu parapetów można stosować również cementowe zaprawy klejowe. Przy montażu parapetów z wykorzystaniem zapraw klejowych trzeba zwrócić uwagę na:

  • Podłoże montażowe powinna być suche, równe i nośne, tzn. odpowiednio mocne, oczyszczone z warstw mogących osłabić przyczepność zaprawy, zwłaszcza z kurzu, brudu, wapna, olejów, tłuszczów, wosku, resztek farb olejnej i emulsyjnej.
  • Nierówności podłoża, które uniemożliwiają zastosowanie prawidłowej grubości warstwy zaprawy (2-5 mm) należy korygować używając materiałów typu zaprawa wyrównująca.
  • W przypadku montażu parapetów z konglomeratu o ciemnych kolorach, tzn. Verde Alpi i Rasotica, dla których może dojść do przebarwienia przy użyciu zaprawy klejowej opartej na bazie szarego cementu należy stosować zaprawy klejowe zawierające jako spoiwo „biały cement”.
  • Dane odnośnie zużycia zaprawy klejowej, czasu wiązania zawarte są w kartach technicznych zapraw klejowych.

W przypadku gdy powierzchnia na której spoczywa parapet jest mniejsza niż 40 % szerokości parapetu należy stosować wsporniki kątowe do montażu parapetów. Wsporniki należy montować co około 0,5 metra, wspornik należy przykleić do dolnej powierzchni parapetu za pomocą silikonu. Należy pamiętać że na tak zamontowany parapet oraz na parapet nadmiernie wysunięty poza płaszczyznę styku z murem nie należy wchodzić. Parapety wewnętrzne: ze względy na parametry zbliżone do marmuru, parapety z konglomeratu polecamy do wewnątrz. Warunki atmosferyczne mogą spowodować zblednięcie barw oraz zmatowienie materiału. Ze względu na własności fizyczno-mechaniczne oraz bezpieczeństwo użytkowników zabrania się nadmiernego punktowego obciążania parapetów np. stawania lub chodzenia po nich).

 

Pozostałe informację

Wykończenie typowego parapetu:

  • polerowane powierzchnie: górna, czołowa i boczne
  • fazowane krawędzie: górna i dolna √ zaokrąglone narożniki o promieniu R 20
  • możliwe jest wykonanie naroży pod kątem prostym bez dopłaty
  • tolerancja grubości, szerokości i długości wynosi + – 3 mm
  • W przypadku parapetów wąskich tj.200, 250 mm o długości powyżej 1500 mm sugerowana jest grubość 30 mm.